Ch-6 : စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး
"မှုခင်းဆရာဝန်! သူမ က တကယ်ကို နုပျိုလှပတယ်လား?!" ရှကျင်း အံ့သြသွားမိသည်။ ယခင်က မှုခင်းဆရာဝန်များ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို သဘောကျခဲ့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ မိန်းကလေးမျိုး ရှိလာမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
“အရူပ်တွေလျှောက်မလုပ်နဲ့၊ငါတို့ရှောင်ထောင် က ဒီမနက် မြို့သစ်ခရိုင်ကနေ သယ်ယူလာတဲ့ အမျိုးသားအလောင်းကိုခွဲစိတ်လာတာ...”
"မိုက်လိုက်တာ!ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းဖို့မြို့သစ်ခရိုင်ကိုသွားမလို့၊အစ်မရှောင်ထောင် ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူလိုက်ချင်လား?”ရှကျင်းက တကယ်ပဲ သေးသေးသွယ်သွယ် ကောင်မလေးကို သဘောကျသည်။
“ငါက ငါ့ဆရာရဲ့လက်ထောက်ပဲရှိသေးတာ”ယင်ထောင်က ကူရာမဲ့စွာရှင်းပြသည်။ရှကျင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်အားထက်သန်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ မငြင်းဆန်တော့။"ကောင်းပြီ၊ အလောင်းခွဲစိတ်မှုမှာ အရေးကြီးတဲ့ တစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့သေးတော့ ငါ မင်းနဲ့အတူမြို့သစ်ခရိုင်ကို လိုက်ကြည့်မယ်”
ယင်ထောင်က သူတို့နဲ့အတူ ရဲကားထဲကို ဝင်လိုက်ပြီး ပိုင်လော် နဲ့ အတူ အနောက်မှာ ထိုင်နေချိန်မှာပဲ ရှကျင်းကကားမောင်းသည်။ ခရီးသည် ထိုင်ခုံတွင် အသက်လေးဆယ်ကျော် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိသည်။
“ရှောင်ထောင်၊သူက ငါ့ဆရာ၊ခေါင်းဆောင်ချန်း၊သူကလည်း ငါတို့ရဲ့ဒုတိယအဖွဲ့ထဲကလေ”ပိုင်လော်၏စကားတွေကို ကြားတာနဲ့ ယင်ထောင်က သူ့ရှေ့မှာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို အနီးကပ် ကြည့်လိုက်တယ်။ခေါင်းဆောင်ချန်း အကြောင်း မူရင်းဝတ္ထုတွင် အကျဉ်းချုံးဖော်ပြထားသည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝတ္ထုတွင် ဒုတိယဇာတ်လိုက်မင်းသားဖန်ကျင်းက စုံထောက်အဖွဲ့၏ကပ္ပတိန်လည်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"မင်္ဂလာပါ၊ခေါင်းဆောင်ချန်း” ယင်ထောင် သည် အရှေ့က လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားကိုကြည့်ရင်း အလွန်သက်တောင့်သက်သာခံစားရတယ်။ မူရင်းဝတ္ထု၏ ဒုတိယဇာတ်လိုက်မင်းသားနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် မလိုအပ်သေးသရွေ့ အရာအားလုံးသည် ကောင်းမွန်သည်။
“မိန်းကလေး ၊မင်းက အရမ်းလှတာကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး မှုခင်းဆရာဝန်ဖြစ်လာတာလဲ။" ခေါင်းဆောင်ချန်းသည် လေးနက်ပြီး တည့်တိုးဆန်သော်ငြား ကြင်နာသောလေသံဖြင့် ပြောလာသည်။
"မှုခင်းဆရာဝန်ရဲ့အလုပ်က တော်တော်ကောင်းတယ်လို့မထင်ဘူးလား" ယင်ထောင်၏ မျက်လုံးကြီးများက ပြုံးနေပြီး သူမကို စမတ်ကျပြီး ချစ်စရာ ဖြစ်စေသည်။
“ဟား..ဟား ဟုတ်တယ် မှုခင်းဆရာဝန်အလုပ်က မဆိုးဘူး” ခေါင်းဆောင်ချန်းက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောပြီး “ စုမင် မှာ တပည့်ကောင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာ ဒေါက်တာကျောင်း ဆီက ကြားခဲ့ရတယ်။ သူပြောတာမှန်ပုံရတယ်။ မိန်းကလေး အလုပ်ကြိုးစားနော်၊အနှေးနဲ့အမြန် မင်းရဲ့ဆရာထက် သာလွန်လိမ့်မယ်”
ယင်ထောင်က နာခံစွာ ပြုံးကာ တုံ့ပြန်သည်။ စုမင် သည် အလွန်အတွေ့အကြုံရှိသော မှုခင်းဆေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏အလုပ်တွင် အသိစိတ်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူမ ဤလောကတွင် ထူးချွန်သော စီနီယာတစ်ဦးနှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရသည့်အတွက် အလွန်ဝမ်းသာမိသည်။
ကားပေါ်ရှိ လေထုသည် အလွန်သာယာသည်။ သူတို့သည် မြို့သစ်ခရိုင်သို့ ရောက်သောအခါတွင် သူတို့သည် အပြုံးမပျက်ဘဲ လေးနက်သော အလုပ်ပုံစံသို့ ပြောင်းခဲ့ကြသည်။
"သွားကြရအောင်။ မြစ်ကမ်းနားကို လာလည်တဲ့သူတွေ များတယ်။ မနီးမဝေးမှာ လုပ်ငန်း ၁၀ ခုကျော်ရှိတယ်။ သေဆုံးသူရဲ့ ပုံကြမ်းကို ကြည့်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူကို မြင်ဖူးသလား မေးကြည့်ရအောင်။”ခေါင်းဆောင်ချန်းက ပိုင်လော် ကိုခေါ်သွားပြီး ယင်ထောင်သည် ရှကျင်း၏နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့လေးယောက်က နှစ်ဖွဲ့ခွဲပြီး အလုပ်သွားလုပ်တယ်။
အချည်းနှီး စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် အနည်းငယ်သော သူတို့သည် မြစ်ကမ်းဘေးတွင် စုရုံးကြပြန်သည်။
“သေဆုံးသူကို ဘယ်သူကမှမသိဘူး၊သေဆုံးသူက ဒီအနီးအနားမှာနေထိုင်သူနဲ့မတူဘူး”ရှကျင်းက ခေါင်းဆောင်ချန်းကို သတင်းပို့သည်။
“သေဆုံးသွားတုန်းက ကြိုးချည်ခံထားရတဲ့ လက္ခဏာတွေရှိတယ်။ သူ့အလောင်းကို ကားပေါ်ကနေ ပစ်ချသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။” ယင်ထောင်က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ခေါင်းဆောင်ချန်း၊မြို့ပြင်ကကားတစ်စီးဖြစ်နိုင်ချေရှိပြီး လူသတ်သမားက ဒီနယ်မြေက မဟုတ်တာများလား?”
“အင်း …သိပ်ကိုဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်၊ဒါပေမဲ့ မြို့သစ်ခရိုင်မှာ စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာတွေအများကြီးမရှိဘူး၊နောက်ပြီး မြစ်နံဘေးစောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာတွေကနေ မမြင်ရတာတွေရှိတယ်” ခေါင်းဆောင်ချန်းက မျက်မှောင်ကြုံ့နေသည်။ တရားခံ၏အမည်ကို အတည်ပြုပြီးမှသာ ဒီအမှု က တိုးတက်လာမှာဖြစ်သည်။
သူတို့စကားပြောနေစဉ်တွင် ခေါင်းဆောင်ချန်း၏ဖုန်း ရုတ်တရက်မြည်လာသည်။ခေါင်းဆောင်ချန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သူဖုန်းပြောသောအခါ ပို၍ လေးနက်လာသည်။ ယင်ထောင်မှာ ဆိုးရွားသော ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခုရသွားလေသည်။
ဖုန်းချပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ချန်းက သက်ပြင်းချ၍ပြောလာသည်။ "နောက်ထပ် ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်အလောင်း မြို့သစ်ခရိုင်ရဲ့ အောက်ဘက်ခြမ်းမှာ ပေါ်လာတယ်..."
အဆိုပါအဖွဲ့သည် မှုခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။
"ဆရာ!" စုမင် အလောင်းကို စစ်ဆေးနေသည်ကို တွေ့သောအခါ ယင်ထောင်က အလျင်အမြန်လျှောက်လာသည်။
“အရင်က အလောင်းနဲ့ အတူတူပဲ။ ရေနစ်တာမဟုတ်ဘူး။ လေးလံတဲ့အလေးချိန်နဲ့အတူ ရာဇ၀တ်မှုအပြီးမှာ အလောင်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်တာ” ဟုစုမင်က ဖြေးဖြေးချင်းပြောလာသည်။
"ဒီအမှုနှစ်ခုဟာ တူညီတဲ့လူသတ်မှုလို့ ဆရာထင်လား" ယင်ထောင်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကလေးက ၆နှစ်၊ ၇နှစ်လောက်ပဲရှိသေးတာ။ အလောင်းသည် ပထမအမျိုးသားအလောင်းကဲ့သို့ ဆိုးဆိုးရွားရွား ပြိုကျပျက်စီးခြင်း မရှိသည့်အပြင် လက်ကောက်ဝတ်တွင် ထင်ရှားသော ကြိုးအစင်းကြောင်းများ ရှိနေသည်။
"လောလောဆယ်ပြောဖို့ခက်ပေမယ့် ဖြစ်နိုင်ခြေအရမ်းများတယ်။" စုမင် သည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို ဆက်လက်လေ့လာခဲ့သည်။
ယင်ထောင်သည် စုဝေးနေသော လူအုပ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ချဲ့ထွင်ခဲ့သော်လည်း ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ မတွေ့မိပေ။
ယင်ထောင်သည် အလောင်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ပထမအလောင်းကဲ့သို့ပင် ခံနိုင်ရည်အား ထင်ရှားသော အရိပ်အယောင်မျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဆိုလိုတာက သူသေဆုံးသွားတဲ့အခါ အံ့အားသင့်သွားတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာခြင်းပင်။
"ဆရာ၊ ကောင်လေးရဲ့ ဒဏ်ရာက ဘယ်မှာလဲ" ယင်ထောင်က ငုံ့ပြီး အလောင်းကို စစ်ဆေးနေတဲ့ စုမင် ကို မေးတယ်။
“ထင်ရှားတဲ့ ပြင်ပဒဏ်ရာ မရှိဘူး၊ အဆုတ်ထဲမှာ ရေလည်း မရှိဘူး။ သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ နောက်ထပ် ခွဲစိတ်စစ်ဆေးမှုလုပ်ဖို့ စောင့်ရမယ်”စုမင် သည်လည်း ထင်ရှားသောသဲလွန်စကို ရှာမတွေ့ပေ။
“ဒီကလေးရဲ့ မျက်နှာက ဆိုးဆိုးရွားရွား မပျက်စီးဘူး။ သူ့မိသားစုကို ကျွန်မတို့ရှာသင့်တယ်” ယင်ထောင်က ဒီဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကို လူတစ်ဦးတည်းက လုပ်ဆောင်တာ ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရပြီး သူမရဲ့ အကျင့်စရိုက်တွေက ပိုရင့်ကျက်လာခဲ့တယ်။
"အင်း ရဲစခန်းကို အရင်သွားရအောင်" စုမင် နှင့် ယင်ထောင်တို့သည် မှုခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရဲကားတစ်စီးတည်းဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။